Boardroom april 2012

PS Boardroom

Curriculum Vitae

Naam
Marianne Neuteboom

Geboortejaar
1956

Bedrijf
RAS (Raad voor de Arbeidsverhoudingen Schoonmaak- en Glazenwassersbranche)

Functie
Directeur

Bij dit bedrijf sinds
2001

In deze functie sinds
2001

Aantal medewerkers
12

Wanneer was u het gelukkigst?

Gelukkig zijn wordt vaak gezien als iets groots en blijvends. De kunst is om geluk vinden in de dagelijkse dingen, zoals een fietstocht, gezellig samen zijn met vrienden of iets met succes afronden. Als ik een periode zou moeten noemen, dan zou het mijn middelbareschooltijd zijn. Ik trad toen nog onbevangen de wereld tegemoet en dacht een oplossing te hebben voor alle problemen.

Wat is uw grootste prestatie?

Persoonlijk dat het me is gelukt om na een moeilijke periode als bijstandsmoeder mijn studie af te ronden en in de jaren ‘80 ondanks hoge werkloosheid een baan te vinden. Van daaruit ben ik opgeklommen tot waar ik nu ben.

Zakelijk dat het – met steun van het bestuur- binnen een jaar is gelukt om de RAS om te bouwen van een secretariaat dat personeel inhuurde, naar een zelfstandige organisatie met eigen personeel en een eigen kantoor.

U mag een ding aan uzelf veranderen. Wat zou dat zijn?

Zou handig zijn als ik wat geordender en gestructureerder met mijn spullen om zou gaan.

Waar bent u bang voor?

Bang is een groot woord, maar ik kan wel zeer bezorgd zijn om de gezondheid van dierbaren. Goede gezondheid is uiteindelijk het belangrijkst. Voor mezelf geldt dat ik hoop dat mijn hersenen nog heel lang goed blijven functioneren en dat het horen en zien goed blijft.

Welke verleiding kunt u niet weerstaan?

Snoepen en dan vooral chocola en drop.

Waar zou u het liefst willen wonen?

Ik woon al meer dan dertig jaar in Utrecht en dat bevalt uitstekend. Een leuke stad en een centrale uitvalsbasis. Mijn wens is nog eens in een huis aan het water, bijvoorbeeld aan de Vecht.

Welke eigenschap waardeert u het meest in een persoon?

Eigenheid; jezelf zijn. Ik ben van mening dat je moet proberen steeds dicht bij jezelf te blijven. Maar ik vind eerlijkheid en betrokkenheid en vooral inlevingsvermogen in anderen ook belangrijk.

Wat is uw dierbaarste materiële bezit?

In feite geef ik niet zo om materieel bezit; al is het soms fijn en makkelijk om te hebben. Wel heb ik het bijzondere schilderij Het strand bij Egmond, dat in de jaren ‘20 is geschilderd door een Hongaarse schilderes. Ik heb het gekregen van een vriendin, die jaren geleden is overleden. Zij was meer dan 30 jaar ouder dan ik. Het komt uit de nalatenschap van haar beste vriendin. Zij en de schilderes hadden elkaar ontmoet in de jaren ‘20 van de vorige eeuw, omdat zij beiden lid waren van de Esparantobeweging.

Het schilderij staat voor mij dan ook voor sterke vrouwen, die het gedachtegoed van de eerste feministische beweging, ondanks wat de omgeving van hen verwachtte, met veel passie uitdroegen.

Welk boek heeft u het laatst gelezen?

De kunst van het veldspel van Chad Harbach. Een zeer toegankelijke, humoristische roman. Het gaat over honkbal gaat en beschrijft op een prachtige wijze hoe de personages omgaan met ambitie, perfectionisme, familie, vriendschap, angst en liefde.

Wat is uw motto?

Je moet zelf wat van het leven maken; zelf beslissingen nemen.